مگر می شود فراموش کرد؟! انسان تجربه هايش را فراموش کند!!
آری پدر بزرگم فراموش کرده است. او که استاد معمارُ نجارُ شيشه بر و آهنگر بوده است اينک فراموش کرده است! او که اينک هشتاد و اندی از عمرِ پُر مشقتش می گذرد  نوه هايش را هم ديگر نمی شناسد!
چقدر غم انگيز می تواند باشد که انسانی فراموش کند و از همه بدتر اينکه فراموش شود. نمی دانم اين فراموش شدن ها از کجا آب می خورد؟!
دست چه کسی يا چه چيزی در کار است. نتيجه ی کدامين گناه يا ثوابی ست که آنرا هم فراموش کرده است!؟

*  نامربوط : انسانهايی که تهمت می زنند چوب تهمت هايشان را کی خواهند خورد؟