تتسس! وباز شد! قدح لبریز و یاران سر به افلاک. بگفتا ساقی انجمن شُرب: سلامت باشی وخالی قَدح گشت. فاضلِ انجمن ما، سرباز وطن! می ریخت به  جام زهر و به کام تن. 

گشتیم همه مست و فلک چرخان شد ، ناگه به زمین خورد ز دستم قدح و واژگون شد. گشتیم به هوش وجلوه گر شد جاری زلب ساق به دوشان از طاهرِ بابای بهوشان: 

شب تاریک و راه باریک و من مست     قدح از دست ما افتاد و نشکست
نگه دارنده اش نـــــــیکو نگه داشت     و گرنه صد قدح نفـتاده بشکست